BEOGRAD

Ruzveltova 10 (u pasažu)

 +381 (11)4095295‎

 ‎+381 (11)4095296


NOVI SAD

Maksima Gorkog 42

 ‎+381 (21) 3006899

Instagram

Da li želite da primate Manga novosti?

Saznajte prvi o Manga akcijama!

Prijava na mailing listu!

Wanna get our awesome news?

We will send you emails only several times per week. Isn't that cool?

Subscribe!

Actually we will not spam you and keep your personal data secure

MANASIJA

Manastir Manasija (Resava) je smešten pored rečice Resave nedaleko od Despotovca i predstavlja jedan od poslednjih spomenika srpske srednjovekovne kulture. U srednjem veku manastir se zvao Resava, a ime Manasija je novijeg porekla. Crkvu je podigao despot Stefan Lazarević, sin kneza Lazara Hrebeljanovića. Izgradnja crkve, grandioznog utvrđenja i velike trpezarije trajala je od 1406. do 1418. godine. Impozantni bedemi sa jedanaest kula, opasani rovom, predstavljali su, u to vreme, moderan sistem odbrane manastira.. Crkva Sv. Trojice, sa osnovom u obliku razvijenog trikonhosa, ubraja se među najreprezentativnija zdanja moravskog graditeljstva.Freske u Manasiji najlepše su među moravskim spomenicima, a ubrajaju se u najbolje u starom srpskom slikarstvu uopšte. Pored manastirske crkve i utvrđenja, u Manasiji su delimično sačuvani ostaci stare trpezarije i biblioteke. U biblioteci se nalazila prepisivačka radionica u kojoj su rađene brojne knjige za crkvene potrebe. „Resavsko pisanje“ je bilo veoma cenjeno i dugo je služilo za uzor kasnijim prepisivačima.

RESAVSKA PEĆINA

Resavska pećina se nalazi u istočnoj Srbiji, na području Gornje Resave, 20 km od Despotovca. Smeštena je u krečnjačkom brdu „Babina glava“ na obodu kraškog polja „Divljakovac“ i na nadmorskoj visini od 485 m. Ubraja se u red najstarijih pećina u našoj zemlji, jer je stara 80 miliona godina, a stariji nakit se procenjuje na oko 45 miliona godina. Njeno stvaranje je počelo pre velikog ledenog doba hemijskim i mehaničkim radom reke ponornice u krečnjačkoj geološkoj podlozi. Resavska pećina je otkrivena 1962. godine, iako su za nju i ranije znali čobani koji su se u pećinu sklanjali sa ovcama da bi se zaštitili od nevremena. Pećina je duga 4,5 km, detaljno je istraženo 2.830 m, a za posetioce je uređeno oko 800 m. Temperatura u Resavskoj pećini je konstantna tokom cele godine i iznosi +7°C, dok vlažnost vazduha varira od 80-100%. Unutrašnjost pećine obiluje brojnim i raznovrsnim dvoranama, kanalima, galerijama, stubovima, stalaktitima, stalagmitima, draperijama i okamenjenim vodopadima.

VODOPAD LISINE

Na oko 15 minuta vožnje od Resavske pećine ka selu Strmosten, u podnožju planine Beljanice (1.300 metara) nalaze se izvor Veliko vrelo i vodopad Veliki buk koji su zaštićeni Uredbom Vlade Republike Srbije kao spomenik prirode Lisine. Veliko vrelo spada u malobrojnu grupu snažnih kraških izvora i predstavlja izuzetan primer gravitacionih vrela. Veliki buk je jedinstvena pojava među akumulativnim bigrenim vodopadima Srbije. Najveći je vodopad u Srbiji, visine preko 20 metara, a svojom lepotom i impozantnošću ostavlja bez reči. Neobičnog je izgleda jer je voda vremenom napravila dubok amfiteatar vertikalnih strana u bigrenim naslagama dok njegovo dno pokrivaju veliki bigreni blokovi. Svakom ko u sebi nosi imalo avanturističkog duha biće zanimljiv spust do podnožja vodopada, a jedino tako može da doživi pravu sliku kako netaknuta priroda izgleda. Pod glavnim mlazom vode nalazi se jezerce dubine nekoliko metara, a oblaci vodene prašine neprestano zasipaju posetioce. U ovom prirodnom ambijentu nalazi se i par ugostiteljskih objekata, među kojima su „Resavski uranak“, restoran sa prenoćištem i vrhunskim osobljem, a u samom podnožju Velikog buka je „Vodopad Lisine“, restoran sa bungalovima i velikim imanjem sa malim zoološkim vrtom, ribnjakom i jezerom za sportske ribolovce.

RAVANICA

Manastir Ravanica sa crkvom Sv. Vaznesenja i građevinama opasanim čvrstim odbrambenim zidom sa sedam kula nalazi se u podnožju Kučajskih planina, u selu Senje kod Ćuprije. Zadužbina je kneza Lazara. Sagrađena je između 1375. i 1377. godine, a freskama je ukrašena u godinama pred Kosovsku bitku. Izmenjena ktitorska kompozicija doslikana je nakon Lazareve pogibije. Po svojim arhitektonskim i likovnim obeležjima ravanička crkva je rodonačelnik novog stila umetnosti moravske škole. Crkva predstavlja originalno arhitektonsko rešenje nastalo spajanjem svetogorske tradicije trolisne osnove i modela upisanog krsta sa pet kupola, odomaćenog u vreme kralja Milutina. Trolisna osnova je postala uzor u daljem razvoju prostorne koncepcije hramova. Crkva je zidana naizmeničnim redovima kamena i opeke, ukrašena je keramoplastičnim dekorativnim elementima i bogatom reljefnom plastikom. Na freskama, koje su ostale očuvane u oltarskom i glavnom unutrašnjem prostoru crkve, zapažaju se izvesne novine vezane za sheme u izboru tema i ciklusa (Veliki praznici, Hristova stradanja, Čuda i parabole), koje će postati pravilo u oslikavanju potonjih hramova moravske Srbije. U kupolama su slike Hrista, Bogorodice, nebeskih bića i proroka, u oltaru su predstave Hristovog stradanja i inkarnacije, dok su u naosu ciklusi Velikih praznika, Čuda i parabola i sveti ratnici i monasi. Kao značajno središte duhovnog, kulturnog, književnog i umetničkog života Ravanica je uticala na nastanak više crkava i manastira, među kojima se ističu obližnji manastir Sisojevac i crkve u Petruškoj oblasti.