BEOGRAD

Ruzveltova 10 (u pasažu)

 +381 (11)4095295‎

 ‎+381 (11)4095296


NOVI SAD

Maksima Gorkog 42

 ‎+381 (21) 3006899

Instagram

Da li želite da primate Manga novosti?

Saznajte prvi o Manga akcijama!

Prijava na mailing listu!

Wanna get our awesome news?

We will send you emails only several times per week. Isn't that cool?

Subscribe!

Actually we will not spam you and keep your personal data secure

JUGOISTOČNA TURSKA

Na dalekom jugoistoku zemlje, na 1083 metara nadmorske visine anadolijskog platoa nalazi se jedan od najbajkovitijih gradića Turske – Mardin. Mesto smešteno kaskadno na beživotnoj, prašnjavoj strmoj litici ogromnog brda, sa vremešnom tvrđavom na vrhu i božanstvenom arhitekturom arapskih kuća od okerastog kamena još iz daljine oduzima dah. Na ovim prostorima – u delu severozapadne Mesopotamije, ljudi su prvi put zastali i odlučili da se ne sele, trajno se nastanili i zasadili prva žitna polja, ikada. Kasnije, nakon drevnih Asiraca ove prostore naselili su Rimljani, Arapi, a zatim Turci i Kurdi, što je dovelo do mešanja kultura i civilizacija, i rezultiralo nekim od najlepših kulturnih zaostavština u ovom delu planete. 
Mardin je najlepši u proleće, kada sa terasa gradskih kuća pogled puca na beskrajne zelene zasade pšenice u smeru ka 40-ak kilometara južnijoj Siriji kojima se ne vidi kraj! Tokom leta, pšenica poraste, požuti i izgubi onaj divan kontrast između okerastih minareta i kupola na litici, i jarko zelene trave. Ipak, i bez toga, najlepše u Mardinu su večeri, ružičasti zalasci sunca stopljeni sa siluetama srednjovekovnih medresa… Ili kada u daljini, iz oblaka kiša pada kao u snopovima na zemlju, dok je sa jedne strane osvetljavaju zraci sunca…
Postoje dva Mardina – stari i novi, skoro potpuno odvojeni. Ukoliko ste u Mardinu turistički, vrlo je verovatno da novi nećete ni videti jer se savremeni, šareni i ne baš lepi soliteri nalik blokovskim naseljima nalaze sa druge strane centralnog brda, u udolini; osim ako idete ka autobuskoj stanici ili ako autobusom iz Mardina putujete dalje. Iz smera aerodroma ka starom delu grada, novi deo Mardina se skoro i ne vidi.

Tekst je preuzet sa sajta: www.umetnostputovanja.rs


Fotografije preuzete sa sajta: www.umetnostputovanja.rs


Na jugoistoku Turske, nadomak granice sa Sirijom nalazi se jedan od najstarijih kontinuirano naseljenih gradova planete – Šanliurfa (Şanlıurfa), do nedavno samo – Urfa. Prefiks “şanlı” (“slavna”) dobila je 1984. kada je odlučeno da se i u nazivu grada obeleži njena slavna bliska prošlost – odolevanje pokušaju francuske okupacije čitave ove oblasti, nakon Prvog svetskog rata. Turska je ovaj rat završila kao gubitnik, te su velike sile odlučile da je podele između sebe na taj način prekršivši obećani dogovor sa Arapima (Sykes-Picot Agreement – Sajks-Pikotov tajni sporazum između Francuske i Velike Britanije). U ovoj podeli, Francuskoj su osim Sirije i Libana “pripali” severni deo Iraka i jugoistočna Turska (u ovaj sporazum trebalo je da uđu i Rusija i Italija). Posle žestokih borbi, Turci su Francuze isterali sa ovih teritorija.

Urfa se od pamtiveka nekako uvek nalazila na istorijskom raskršću; još od biblijskog, asirskog kralja Nimruda i njegovog sukoba sa prorokom Avramom (Abraham, muslim. Ibrahim – Stari zavet) koji nije hteo da ga prizna za božanstvo ostavši veran svom jedinom Bogu. Naime, astrološko proročanstvo proreklo je Nimrudu da će u Urfi uskoro biti rođen prorok koji će uticati na prekid idolopoklonstva i uvesti verovanje u jednog jedinog Boga. Nalik mnogo kasnijoj priči o Hristu u Novom zavetu, Nimrud je naredio da se svi novorođeni dečaci ubiju, te je Avramova majka potražila spas u pećini ispod tvrđave gde se Avram rodio i prema predanju, u skrivanju i molitvi proveo narednih 15 godina. Kada se kao mladić suprotstavio Nimrudu i srušio predstave idola u koje je ovaj verovao, ljutiti kralj naredio je da se napravi najveća lomača na svetu i vezani Avram postavi na nju. Međutim, kada je vatra zapaljena, Bog se pojavio sa neba i poslao kovitlac koji je izbavio Avrama, vatru pretvorio u vodu, a granje u ribe. I danas, na tom mestu stoji jezero sa svetim ribama – Balıklıgöl (ili Balıklı Göl – “riblje jezero”), koje turisti hrane. Staro predanje još uvek je živo – prema njemu, onog ko ubije ribu pratiće zla sudbina jer će oslepeti! Kraj izduženog jezera nalazi se kompleks medrese sa džamijom Rızvaniye Vakfı Camii ve Medrese.

Tekst je preuzet sa sajta: www.umetnostputovanja.rs


Najveći grad u jugoistočnoj Turskoj – Gaziantep, bivši Antep, slično 160 km udaljenoj Šanliurfi (bivšoj Urfi) pre 90 godina dobio je prefiks “gazi” (“herojski”) iz istog razloga kao i Urfa. Tada je naime odlučeno da se i u nazivu grada obeleži njegova slavna bliska prošlost – odolevanje pokušaju francuske okupacije čitave ove oblasti, nakon završetka Prvog svetskog rata. Turska je ovaj rat završila kao gubitnik, te su velike sile odlučile da je podele između sebe na taj način prekršivši obećani dogovor sa Arapima (Sajks-Pikotov tajni sporazum između Francuske i Velike Britanije). U ovoj podeli, Francuskoj su osim Sirije i Libana “pripali” severni deo Iraka i jugoistočna Turska (u ovaj sporazum trebalo je da uđu i Rusija i Italija). Posle žestokih borbi, Turci su Francuze proterali sa ovih teritorija.
Sa populacijom sličnom Beogradu (oko 1,6 miliona), Gaziantep je šesti najveći grad Turske (posle: Istanbula, Ankare, Izmira, Burse i Adane). Iako u starom gradskom jezgru postoji manje utvrđenje na brdu (koje zbog renoviranja možete videti samo odozdo) i interesantan orijentalni bazar kujundžija – Gümrük Hanı (Gumruk Han), Gaziantep ne spada u najzanimljivije gradove Turske. Ipak, zbog nekoliko interesantnih pojedinosti Antep se nalazi na listi obaveznih gradova Turske kad je turistički – gastronomski i kulturno-istorijski obilazak u pitanju.

Tekst je preuzet sa sajta: www.umetnostputovanja.rs